MusicUnites.gr Forum

Έλληνες Δημιουργοί Έργων Μουσικής

Ξυπνώ και ζω μέσα στον ίδιο εφιάλτη
Να λέω ζωή, αυτή την δήθεν αυταπάτη
Κάποτε ζούσα μες στο φως της ζεστασιά μας
Τώρα πασχίζω να ξεχάσω τα όνειρά μας

Περνάν οι μέρες κι όμως μοιάζουν όλες ίδιες
Όπως τα χρόνια μας που χάθηκαν κι οι ελπίδες
Μες στο σκοτάδι ημερεύω και κουρνιάζω
Μα το θεριό της θλίψης μέσα μου θηλάζω

Δεν έχει η αγάπη βλέπεις τέλος, μήκος, πλάτος
Είναι σαν άβυσσος που δεν υπάρχει πάτος
Δε συνηθίζεται στ' αλήθεια η απουσία
Θρονιάζει μέσα μας και κόβεται στα τρία

.
.
.

Δεν ξέρω αν μ' αγάπησες ποτέ αληθινά
Η' αν εγώ το θέλησα να μ΄αγαπάς διπλά
Ξέρω πως σε αγάπησα κι η αγάπη δεν τελειώνει
Πονά διπλά ο χωρισμός γι' αυτόν που δε ματώνει

Τσακίρη Χαρά

Προβολές: 36

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του MusicUnites.gr Forum για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του MusicUnites.gr Forum

Σχόλιο από τον/την Σκαρβελάκης Νίκος στις 6 Σεπτέμβριος 2012 στις 22:34

"Αν λες πως μες την θλίψη σου, κουρνιάζει η αγάπη,

είναι λουλούδι όμορφο, που φύτρωσε στη λάσπη!.."

Ad


RSS

© 2022   Created by AEPI SA.   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης