MusicUnites.gr Forum

Έλληνες Δημιουργοί Έργων Μουσικής

Τελικά; λύσαμε κάθε πρόβλημα ή προβληματισμό μας και όλα είναι καλά; Γιάννη είχες δίκιο...! Ώς Θεοί τί πρόβλημα να έχουμε; Ανάθεμα κι αν ξέραμε τί μας συμβαίνει...ανάθεμα και στο τί θέλουμε... Δεν ξέρουμε τί θέλουμε και πάντα φταίει ο όποιος-κάποιος...χμ..τώρα θα μου πείτε:" δεν κοιτάμε το παλούκι στο μάτι μας(όπως λέει κι ο λαός) παρά το αγκαθάκι του άλλου στο μάτι του"Επικρατεί ένας ωχαδερφισμός και γίναμε όλοι ξαφνικά αρνάκια!!! Πέρα του ότι είχαν πολύ ενδιαφέρον οι δύο συζητήσεις σε ότι αφορά το τραγούδι & τον στίχο του...το μονοπώλιο κάποιων...την διασκέδαση των όσων γράφτηκαν...τις αντιπαραθέσεις και τα κονταροχτυπίματα...(μιλάω ακόμα και για αυτά που έχω πεί και γράψει)περίμενα να υπάρχουν προτάσεις για να καλυτερέυσουμε ως δημιουργοί...! ΜΑΤΑΙΑ....Δεν βλέπω να υπάρχει ενδιαφέρον και τελικά "μόνο εμείς δεν φταίμε"... όπως πάντα...Τότε,γιατί παραπονιόμαστε;Η Κατερίνα κάποια στιγμή μου απάντησε πως: ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη...εμείς εδώ είμαστε παραπάνω από 300...εκτός κι αν δεν μιλάμε για κούκο αλά για μπούφο...Ας μου πεί κάποιος προς τι όλο αυτό; Έγινε οτι έγινε,γράφτηκαν πολλά...ε και...; ΚΑΙ ΜΕΤΑ...?

Προβολές: 7

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του MusicUnites.gr Forum για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του MusicUnites.gr Forum

Σχόλιο από τον/την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΙΒΙΩΤΗ στις 22 Ιούνιος 2010 στις 0:09
Αγαπητέ Γιάννη,

Η ''ΣΙΩΠΗ'' ειπώθηκε εξ'αρχής από μένα και στη συνέχεια από τον κ. Αντώνη Πλέσσα.
Σίγουρα από μόνη της η ''ΣΙΩΠΗ'' είναι αφηρημένη και θα συμφωνήσω μαζί σου. Προσωπικά στο κείμενό μου και στην απάντηση που έδωσα στην αγαπητή φίλη Ιωάννα, η ''ΣΙΩΠΗ'' υποστηρίχθηκε στην παρακάτω παράγραφο ως εξής: ''Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για να αλλάξουμε; Υπομονή, επιμονή και ατέλειωτη καρτερία διότι μόνον η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει, πώς την πραγματικότητα να αλλάξουμε''. Στο σημείο αυτό υπάρχει μια ιδιαίτερη εμβάθυνση που ίσως δεν πρόσεξες... Χρειάζονται δηλαδή έξυπνοι χειρισμοί (τακτ) για να γεμίσει το κενό της ανυπαρξίας. Το να είμαστε όμως τόσο απόλυτοι, κάθετοι και αμετάκλητοι σε κάτι, χωρίς να ''εξετάσουμε'' όλες τις παραμέτρους, έστω και νοερά, τότε η απόλυτη ''διάγνωση'' φέρει κατά το δη λεγόμενον: παρ ελπίδα, ανέλπιστα!!!

Ποιοι μπορεί να είναι τώρα ''οι έξυπνοι χειρισμοί'' είναι ένα εύλογο ερώτημα! Αν μπορέσεις να ''παρακολουθήσεις'' το σιωπηλό 97% χωρίς να το αποκαλείς ''σνόμπ'', αυτοί έπονται...
Σου πέρασε καθόλου από τη σκέψη ότι οι φερόμενοι ως δημιουργοί ενδεχομένως να μην γνωρίζουν πώς να χωρίζουν το λόγο με κατάλληλες στιγμές, καθώς η στιχουργική και η σύνθεση διέπεται από ένα σύνολο φωνητικών νόμων και κανόνων; Ότι η συστηματική διανοητική προσπάθεια του καθένα χρειάζεται χρόνο που στους γρήγορους και απαιτητικούς ρυθμούς της καθημερηνότητάς μας είναι απειροελάχιστος; Ότι οι επαγγελματίες δημιουργοί / καλλιτέχνες τρέχουν και δεν φτάνουν εν όψη της οικονομικής κρίσης;
Χρόνου Φείδου Γιάννη - δύσκολοι καιροί για ηλεκτρονικές συναλλαγές κυρίως όταν απαιτείται συλλογική σκέψη! Ωστόσο θα το παλέψουμε!

Ευχές πολλές για ένα όμορφο βράδυ!
Σχόλιο από τον/την Γιάννης Κύρης στις 21 Ιούνιος 2010 στις 1:37
Επειδή τέθηκε το θέμα "σιωπή" έχω να πω το εξής:
Η σιωπή, όντως, είναι απαραίτητη και στη ροή του λόγου και στη ροή της μουσικής. Η σιωπή μπορεί να είναι μεγαλειώδης. Μετά τη σιωπή συνήθως περιμένεις κάτι. Σε κρατάει η αναμονή.
Μόνη της όμως είναι ένα τεράστιο ΜΗΔΕΝ.
Και δυστυχώς το 97% των μελών μας είναι στην απόλυτη σιωπή. Στην ανυπαρξία.
Και αυτό είναι δυσάρεστο από κάθε άποψη.
Ασφαλώς και δεν μπορείς να επιβάλεις σε κανένα να μιλήσει και να γράψει με το ζόρι.
Ομως δεν είναι άξιο απορίας το αστείο ποσοστό 3% των μελών που εκφράζουν άποψη για τα κοινά;
Η δική μου διάγνωση, το έχω ξαναπεί, είναι πως σνομπάρουν. Δεν δέχομαι πως δεν έχουν τίποτα να πουν.
Σχόλιο από τον/την ΑΛΕΞΙΟΥ ΙΩΑΝΝΑ στις 21 Ιούνιος 2010 στις 0:36
Καλημέρα Αντώνη...Δεκτή η άποψή σου και σεβαστή...κάπου-κάπου είναι καλό να μπορούμε να εκφραζόμαστε και με λέξεις και όχι μόνο με τη σιωπή(που είναι χρυσός)...ή ακόμα αν θέλεις,γενικά με την τέχνη!
Θέλω να διορθώσω και ένα λάθος:Ο LEO BUSCAGLIA(σωστή γραφή του ονόματος)είπε το:"Η αγάπη δημιουργεί ένα 'εμείς' χωρίς να καταστρέφει ένα 'εγώ'...
Σχόλιο από τον/την Antonis Plessas στις 20 Ιούνιος 2010 στις 18:51
Ιωάννα γεια σου,

Δεν ξέρω άλλο τρόπο από την καλή πρόθεση και την υπομονή.

Στις μέρες μας προτιμώ τις περισσότερες φορές τη σιωπή και η σιωπή που υπάρχει έκδηλη σε αυτόν εδώ το χώρο δεν είναι κατ' ανάγκη αρνητική.

Οι προκλήσεις των καιρών είναι μεγάλες και εξ' ίσου μεγάλες μπορούν να είναι και οι ευκαιρίες.

Η δουλειά που οφείλει τώρα να κάνει ο καθένας μας είναι κυρίως εσωτερική και ωσότου οι διεργασίες αυτές μας οδηγήσουν κάπου η σιωπή είναι μια λύση.

Τούτη τη στιγμή φλερτάρουμε ως λαός εξίσου έντονα με την σε κάθε επίπεδο καταστροφή μας όσο και με την προοπτική αναγέννησης μας και διεκδίκηση μιας τελείως διαφορετικής επόμενης μέρας.

Τι θα γίνει δεν γνωρίζω αλλά πιστεύω ότι αν ο καθένας μας συνεισφέρει στηρίζοντας αυτά που πρεσβεύει χωρίς να περιμένει κάτι για αυτό κάποια στιγμή η ζυγαριά θα δείξει.

Το σημαντικό είναι να φτάσουμε στο σημείο να μπορεί ο καθένας μας να κάνει με θάρρος την αυτοκριτική του για τα καλά και τα κακά και να μπορεί να κοιτάει στα μάτια τους άλλους.

Χαίρομαι που είσαι παρέα μας.
Σχόλιο από τον/την ΑΛΕΞΙΟΥ ΙΩΑΝΝΑ στις 19 Ιούνιος 2010 στις 21:51
Ναι Κατερινα μου,επιτέλους μπόρεσα και έβαλα τη φωτογραφία μου,όχι τίποτε άλο,για να μην είμαι κι εγώ μέσα στον σορό του απρόσωπου πλήθους....εγώ θα σου απαντήσω με κάτι αγαπημένο: " Η αγάπη δημιουργεί ένα 'εμείς' χωρίς να καταστρέφει ένα 'εγώ'...(LEO BUSKALIA) δίπλα απ'την λέξη αγάπη βάλε την λέξη τέχνη ή όποια θέλεις... πόσο μεγάλο το νόημα αυτής της πρότασης!!! Άρα στο χέρι μας είναι για να μπορέσουμε να φτιάξουμε ένα σύνολο δημιουργών που στόχο θα έχουμε το καλό ποιοτικό τραγούδι και ίσως αδειάσει κι αυτή η δόλια η σελίδα απο χασομέριδες του δηθενισμού...όσο για το internet καλέ μου Γιάννη,πρώτη εγώ είμαι αυτή που με την τεχνολογία δεν ήθελα να έχω καμία σχέση.... φαντάσου πόσο καιρό έκανα να βάλω τη φωτογραφία μου...χα,χα,για φαντάσου!!! Τέλος πάντον,θα ήθελα να πετύχει αυτή η σελίδα και να δημιουργηθούν συνεργασίες με γερές βάσεις...! Θα σας ευχηθώ σε σας μα και στους υπόλοιπους να έχετε ένα υπέροχο ΣαββατοΚύριακο και σας ευχαριστώ και τους δύο για την τιμή που μου κάνατε με το ενδιαφέρον σας. Να είσαστε και να περνάτε καλά....
Σχόλιο από τον/την ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΙΒΙΩΤΗ στις 19 Ιούνιος 2010 στις 20:45
To... ''META'' Ιωάννα μου, εναπόκειται στους ''ΘΕΟΥΣ'' να αποφασίσουν!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα κάπως πιο ρεαλιστικά και ας χαμηλώσουμε λιγάκι την υπερβολή σε όλες τις παραμέτρους, μήπως και βγάλουμε κάποια άκρη.

Ο Μπρεχτ είπε κάποτε: ''Η Τέχνη δεν είναι ιδιοκτησία κανενός''. Λίγο πολύ κάπως έτσι το σκεφτήκαμε οι περισσότεροι από εμάς και είμαστε ΕΔΩ καταθέτοντας απόψεις και ψυχική καλλιέργεια με αναφαίρετο δικαίωμα του ελεύθερου λόγου.
Αναφαίρετο δικαίωμα είναι όμως και η σιωπή γιατί αν απαγορευτεί και αυτή πού είναι η Δημοκρατία;

Χρειάζονται πολλά τον κόσμο για να αλλάξουμε: Υπομονή, επιμονή και ατέλειωτη καρτερία διότι μόνον η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει, πώς την πραγματικότητα να αλλάξουμε!
Γιατί αργήσαμε να καταλάβουμε ότι η σκέψη και η Τέχνη έχουν πάψει από καιρό να συγκλονίζουν; Αν στο κυρίαρχο παιχνίδι ζωής, τα κείμενα ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ για να κάνουν λιγότερο αδιάφορη την αναμονή σε ένα οδοντιατρείο, ο λόγος ΛΕΓΕΤΑΙ για να κάνει λιγότερο ενοχλητικές τις ατέλειωτες ώρες σε ένα κομμωτήριο και η μουσική ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ για να γίνει περισσότερο αβάσταχτη η ελαφρότητά μας, τότε σίγουρα αναφερόμαστε σε δύσκολες εποχές για τα τραγούδια της βαθιάς ανάσας.
Όχι. Η ''ελαφρότητά'' μας δεν είναι αβάσταχτη. Ίσως εδώ βρίσκεται και το κομβικό σημείο: Τη διατυμπανίζουμε και την υπερασπιζόμαστε μέχρι εκεί που φτάνει η φωνή μας, αφού πρωτίστως γνωρίζουμε ότι δεν θα μας επιστραφεί!

Με εκτίμηση και φιλικούς χαιρετισμούς
προς στο πρόσωπό σου (χάρηκα που σε ΕΙΔΑ!)
Κατερίνα Τσιβιώτη
Σχόλιο από τον/την Γιάννης Κύρης στις 19 Ιούνιος 2010 στις 19:13
Αγαπητή συνονόματη, έτσι είναι όπως τα λες. Η κατάσταση στο φόρουμ μας είναι για γέλια.
Υποτίθεται πως είναι εγγεγραμμένοι 350 άνθρωποι της "τέχνης" και του "πνεύματος" και με το ζόρι βλέπει κανείς 10 να συμμετέχουν σε συζητήσεις.
Η δικαιολογία της μη εξοικείωσης με το ίντερνετ και τα κομπιούτερ, που χρησιμοποιείται σαν καραμέλα, δεν στέκει.
Πώς έκαναν εγγραφή αφού δεν γνωρίζουν από ποντίκι;

Γιατί, τελικά, γράφτηκαν μέλη; Πόσο θα 'θελα μια απάντηση!!!

Τί νόημα έχει μια εγγραφή σε ένα φόρουμ όταν σνομπάρουν την όποια συμμετοχή στις συζητήσεις;

Μερικοί ανεβάζουν μετά μανίας τραγούδια, στίχους και βίντεο. Ε, και;
Ποιός θα ασχοληθεί μαζί τους αν δεν αυτοσυστηθούν, αν δεν κουβεντιάσουμε, αν δεν γνωριστούμε...
Εχουν πλάκα οι άνθρωποι....

Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις!!!

© 2019   Created by AEPI SA.   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης