MusicUnites.gr Forum

Έλληνες Δημιουργοί Έργων Μουσικής

"ΜΥΡΤΩ" (Οι στίχοι για μια αληθινή ιστορία, που με συγκίνησε πολύ)

Είναι κάποιοι στίχοι που με εγκλωβίζουν στην προσπάθεια να ολοκληρώσω αυτό, που θέλω να εκφράσω. Πολλές φορές περνούν μήνες, ίσως και χρόνια μέχρι την οριστική διαμόρφωσή τους. Οι στίχοι, όμως, για τη "ΜΥΡΤΩ" γράφτηκαν στην κυριολεξία σε μισή ώρα. Και από τότε δεν τόλμησα ν' αλλάξω ούτε μια λέξη. Δεν ξέρω αν αυτό ήταν τυχαίο ή η εικόνα της ιστορίας που περιγράφει ήταν τόσο έντονη και ξεκάθαρη μέσα μου. Είναι μια αληθινή ιστορία που, αν και έχουν περάσει 35 χρόνια, η θύμισή της ακόμη με αναστατώνει. Η Μυρτώ ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα και καταπληκτική χορεύτρια.Ο κατάκοιτος άντρας της είχε κλείσει τα μάτια του ένα εξάμηνο πριν την γνωρίσουμε με τον ξαδελφό μου στην Ελευσίνα, όπου τα καλοκαίρια πηγαίναμε και δουλεύαμε για να μπορούμε να συνεχίζουμε τις σπουδές μας στο πανεπιστήμιο. Έμενε στο διπλανό διαμέρισμα της πολυκατοικίας, που διαμέναμε και εμείς, με τον δεκαεφτάχρονο γιό της, ο οποίος δυστυχώς ήταν εξαρτημένος από σκληρά ναρκωτικά. Αναγκαζόταν να δουλεύει σ' ένα απ' τα κακόφημα μπαρ της εποχής, από τα πολλά της πόλης, κάνοντας στριπτήζ. Η πόλη ήταν γεμάτη από ναύτες του 6ου αμερικάνικου στόλου με όλα τα θετικά και αρνητικά για την νυχτερινή διασκεδασή της. Η Μυρτώ ήταν κατά τα άλλα μια αξιοπρεπέστατη και ευγενική κυρία και έδειχνε πάντα πόσο αγαπούσε τον γιό της και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να αναστρέψει την άσχημη κατάσταση της υγείας που του προξενούσαν τα ναρκωτικά. Όμως έμελλε εκείνος ο Ιούλιος να είναι ο τελευταίος για τον μικρό Δημήτρη. Τον βρήκε η ίδια γυρίζοντας απ' τη δουλειά της στις σκάλες της πολυκατοικίας όπου είχε ξεψυχήσει προφανώς από υπερβολική ή νοθευμένη δόση. Εκείνες τις μέρες στο βλέμμα της έβλεπες πως η ψυχή της είχε ταξιδέψει πολλές φορές στα όρια της τρέλλας. Ξέραμε καλά πως μετά από τον χαμό του μονάκριβου γιού της δεν είχε κανέναν στον κόσμο αλλά πολύ μας παραξένεψε που τον δεκαπεντάυγουστο συνήλθε από το σοκ και άρχισε να ξαναδουλεύει. Όμως ξεγελαστήκαμε γιατί ενεργούσε μάλλον από κεκτημένη ταχύτητα, ποτέ δεν ισορρόπησε η καρδιά με το μυαλό της και σε λίγες μέρες έδωσε μόνη τέρμα στη ζωή της μη αντέχοντας τόσα απανωτά χτυπήματα από τη μοίρα της. Θεωρησε ίσως πως δεν είχε κανένα λόγο για να ζει, όπως τόνιζε σε κάθε κουβέντα της τις τελευταίες μέρες. Και πάνω που νομίζαμε πως η Μυρτώ είχε ξεπεράσει το αξεπέραστο μας έμεινε στην καρδιά μας μια πίκρα που προσωπικά εμένα με ακολουθάει σε όλη μου τη ζωή.
Θα με ενδιέφερε πολύ η μελοποίηση των στίχων, που αφορούν τη Μυρτώ για πολλούς λόγους κυρίως προσωπικούς.Φαντάζομαι πως κάποιος από σας τους τόσο αξιόλογους μουσικούς φίλους μου του site , κάποιος φίλος σας μουσικός ή κάποιος συνθέτης επισκέπτης του ιστολογίου μας θα απογείωνε τις σκέψεις μου με μια ίσως γρήγορη μπαλάντα. Θα ήταν τιμή για μένα να παρουσιάζαμε για πρώτη φορά την "Μυρτώ" σαν ολοκληρωμένο μουσικό έργο σ'αυτό το site. Ελπίζοντας ότι θα λάβω κάποια θετική σας απάντηση στο e-mail μου: vasiliospappas@yahoo.gr σας ευχαριστώ για την υπομονή σας.

"ΜΥΡΤΩ"

Μυρτώ στο μισοσκόταδο φιλιώνεις με το χάρο
γυμνή καθώς λικνίζεσαι με ύφος ψευτολάγνο.
Χλωμά τα φώτα πάνω σου, στην πίστα που χορεύεις
σε πνίγει η μούχλα κι ο καπνός, γελάς και σιγοτρέμεις.

Ναύτες κι εργάτες άυπνοι, με λερωμένα χέρια
μα και νταήδες άνεργοι, πνιγμένοι στη μιζέρια,
σαν τα θεριά τριγύρω σου με καρφωμένα μάτια,
θαρρείς ότι τη σάρκα σου θα κάνουνε κομμάτια.

Σε τούτο το υπόγειο, που ήλιο δεν προσμένει,
τα όνειρά σου αιμορραγούν και ο Θεός σωπαίνει.
Στον γιό σου τον μονάκριβο ο νους σου πάντα τρέχει
και του χαμού του ο καημός παρηγοριά δεν έχει.


Μυρτώ σαν κύκνος κολυμπάς, μέσα στα βρώμικα νερά
μιας λίμνης δίχως άκρη,
γυμνή χορεύεις και γελάς μα στην καρδιά σου ξενυχτά
το πιο πικρό σου δάκρυ.
Μυρτώ στη σκέψη του λυγάς, σε καίει της τρέλας το φιλί,
σε καίει και σε πονάει
μα τι να κάνεις, πού να πας, αφού σε κέρασε η ζωή
καημό που δεν περνάει.

Σε τούτο τ' αφιλόξενο και βρώμικο λιμάνι
τα πιο γλυκά σου όνειρα, Μυρτώ, έχουν πεθάνει.
Κάποιοι απ' αυτούς που σε κοιτούν βαθιά σ' έχουν πληγώσει,
θανάτου είναι έμποροι, τον γιο σου έχουν σκοτώσει.

Τώρα μονάχη στη ζωή κανέναν δεν φοβάσαι
κι ο,τι αγαπούσες πιο πολύ, με πόνο θα θυμάσαι.
Εδώ σ'αυτή την κόλαση, που η τρέλα κυβερνάει
τη σκέψη σου ένα "γιατί;" πάντα θα τυραννάει.

Κλείνεις τα μάτια και θαρρείς ότι πετάς στ'αστέρια
μα σαν κοιτάς που βρίσκεσαι σε ζώνουνε μαχαίρια.
Μεθούν και ονειρεύονται με το γυμνό κορμί σου,
κανείς όμως δε νοιάστηκε, τι κρύβει η ψυχή σου.

Με εκτίμηση και φιλία
Βασίλης Παππάς Ε- Μail : vasiliospappas@yahoo.gr

Προβολές: 274

Σχόλιο

Πρέπει να είστε μέλος του MusicUnites.gr Forum για να προσθέσετε σχόλια!

Γίνετε μέλος του MusicUnites.gr Forum

Σχόλιο από τον/την Μαίρη Φασουλάκη στις 24 Ιανουάριος 2010 στις 17:11
αγαπητέ κύριε Παππά γειά σας και από αυτό το χώρο!!!!
Κάθε αυθεντική δημιουργία έχει και μια βαθιά συναισθηματική ρωγμή για τον καθένα που προσπαθεί να τη γεμίσει με λόγια και αγάπη γι αυτόν ή γι αυτούς που ΄του τη δημιούργησαν..
Το συναίσθημα που γεννάει την καλλιτεχνική έκφραση, άλλοτε είναι τυχερό να βρει αμέσως αγκαλιά κι άλλοτε ίσως είναι για καλό του να περιμένει λίγο.. Δεν είστε μόνος πάντως.. Είναι πολλοί μαζί με σας εκείνοι που θα θελαν να δουν ντυμένη την ψυχή τους με μουσική. Οι εμπνεύσεις δεν είναι πάντα ταυτόσημες και δεν παντρεύονται εύκολα .. εξ άλλου και στη ζωή το ίδιο δεν γίνεται;
Οι στίχοι σας είναι υπέροχοι και στοχεύουν κατ ευθείαν στην καρδιά. Ίσως η ψυχολογία ή οι καλλιτεχνικές ανάγκες των εδώ φίλων μας δημιουργών να μην είναι στην ίδια συναισθηματική φόρτιση που εμπεριέχεται μέσα στους στίχους σας. Κάνετε λίγη υπομονή και στο επόμενο βήμα του musicunites, του χώρου μας, κάτι μου λέει πως "το γυμνό παιδί σας" θα βρει "το ρουχαλάκι του" και η ψυχή σας τη συντροφιά που της ταιριάζει.
Σας ευχαριστούμε που τιμάτε αυτό το χώρο με την παρουσία και την ευαισθησία σας...

Με εκτίμηση

Μαίρη Φασουλάκη
,
Σχόλιο από τον/την Γιάννης Κύρης στις 18 Ιανουάριος 2010 στις 20:22
Aπλά, Υπέροχο!!!

Ad


RSS

© 2020   Created by AEPI SA.   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης